พล.ต.ท.สรรเพชญ  ธรรมาธิกุล

เศรษฐีขี้เหนียว

.......พ่อค้าชาวนครศรีธรรมราชคนหนึ่ง ขึ้นชื่อลือเลื่องในเรื่องใจคอคับแคบ จนผู้คนนินทากันว่า แม้แต่อุจจาระถ่ายแล้วก็เอากะลาครอบไว้ ไม่ยอมให้สุนัขรับทาน สร้างเนื้อสร้างตัวจนร่ำรวยในระดับเศรษฐีใหญ่ แกมีลูกสาวสวยเป็นที่หมายปองของหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ ผมเองก็เคยแอบมองความน่ารักของเธอ และนึกอิจฉาความถึงพร้อมทุกอย่างในชีวิตอยู่ในใจ

 

.......ผมจากบ้านเมืองไปนาน กลับไปอีกครั้งเมื่อได้รับการแต่งตั้ง เป็นผู้กำกับจังหวัดนครฯ เมืองที่เต็มไปด้วยปัญหาอาชญากรรมและการก่อการร้าย รวมถึงเจ้าพ่ออิทธิพลอำนาจมืดจนไม่มีใครกำราบปราบปรามได้ ผมถูกคัดเลือกส่งไปเหมือนกับพระนารายณ์ปราบมารจนเหตุการณ์ค่อยเบาบางลงตามลำดับ เพราะว่าผู้กำกับส่งโลงศพไปให้พวกที่มีชื่ออยู่ในบัญชีดำทุกตำบล พวกเหล่าร้ายเลยหนีกันป่าราบ ผมจึงมีเวลาสร้างหลักเมือง

 

.......วันหนึ่ง ผมได้รับเช็คเงินสดหนึ่งหมื่นบาทจากเศรษฐีขี้เหนียว บอกว่าขอร่วมทำบุญหลักเมืองด้วย ทุกคนแปลกใจไปตามกัน เพราะแกไม่เคยให้เงินใครมากเท่านี้มาก่อน ถามไปถามมาจึงรู้ว่า ตั้งแต่ผมจัดการกับพวกอิทธิพลมืดในแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน พวกโจรผู้ร้ายถูกวิสามัญฆาตกรรมไปมากมาย ทำให้เศรษฐีขี้เหนียวซึ่งถูกพวกโจรผู้ร้ายรีดไถ สร้างความเดือดร้อนมานาน มีความสุขกายสบายใจขึ้น ไม่ต้องหวาดระแวงว่าใครจะจับไปเรียกค่าไถ่ ผมก็เลยขึ้นป้ายให้คนทั้งหลายเห็นว่าแม้แต่เศรษฐีขี้เหนียวก็ยังช่วยเหลือในการสร้างหลักเมือง ใครที่คิดต่อต้านให้กลับใจเสีย

 

.......หลังจากสร้างหลักเมืองเสร็จสิ้น ผมเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นรองผู้บังคับการ คงดำเนินการสร้างศาลหลักเมืองต่อไป วันหนึ่งลูกชายของเศรษฐีขี้เหนียวไปหาผมที่บ้าน เล่าให้ผมฟังว่าพี่สาวของเขาเมื่อเรียนจบจากกรุงเทพฯกลับไปช่วยพ่อแม่ค้าขาย ต่อมาได้แต่งงานและประสบความผิดหวังในชีวิตสมรส เมื่อไม่นานมานี้ได้เกิดเจ็บป่วยขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ มีอาการคล้ายคนวิกลจริต ไม่ยอมกินยอมนอน เมื่อคลุ้มคลั่งขึ้นก็แก้ผ้าแก้ผ่อนวิ่งหนีออกจากบ้าน พ่อแม่ต้องขังไว้ในห้องและนำตัวขึ้นให้หมอที่โรงพยาบาลรามาธิบดี หรือโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงทั้งหลายตรวจรักษา ก็ไม่ทุเลาเบาบางลง หากเป็นอยู่เช่นนี้คิดว่าไม่นานคงจะต้องตายอย่างแน่นอน เพราะในทางการแพทย์ไม่มีทางเยียวยารักษาแล้ว

 

.......ภรรยาของเศรษฐีขี้เหนียวได้ไปทรงเจ้าจีน เพื่อสอบถามว่ามีหนทางใดจะช่วยชีวิตบุตรสาวคนเดียวของเธอได้ เจ้าจีนบอกว่าไม่มีใครช่วยได้หรอก ลองไปขอความช่วยเหลือจากเจ้าพ่อหลักเมือง เผื่อว่ายังมีบุญอยู่อาจหายได้ จึงมาขอความช่วยเหลือจากผม เพราะไม่ทราบว่าจะติดต่อกับหลักเมืองอย่างไร ผมได้นำไปพบ องค์จตุคามรามเทพ บอกเล่าเรื่องราวว่าเป็นปัญหาของคนที่เลือดจะไปลมจะมาหรืออย่างไร องค์จตุคามรามเทพ ให้ผมเอาไม้ค้ำฟ้า หรือไม่เท้าฤาษีที่ผมมีอยู่ 1 กำ ไม้ไผ่สีสุกตัน 1 องคุลี มาผสมกับเครื่องยาโบราณ พร้อมกับเขียนยันต์กำกับ มอบให้ไปต้มรับประทาน

 

.......ประมาณ 1 สัปดาห์ บุตรสาวและบุตรชายของเศรษฐีขี้เหนียวไปหาผมที่บ้าน นำธูปเทียนแพและดอกไม้ไปขอบคุณที่ช่วยเหลือ พร้อมกับเงินส่วนหนึ่งไปทำบุญแก่หลักเมือง ผมเกือบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าคนที่เจ็บป่วยอย่างหนักจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่กลับหายเป็นปกติอย่างไม่น่าเชื่อ